تبليغاتX
چکاوک

چکاوک

 

 

دلم مي خواد پروانه باشم

سبك بال به هر كجا ، بي پروا باشم

دلم مي خواد هوا باشم نفس بشم

دلم مي خواد گريه كنم رها بشم

ازسرشوق چشمامو آئينه كنم

تا كه شايد نسيم وصل توبينم

رها بشم همچو نسيم سحري

آره هواباشم چون از زمين بدم ميآد

فكرنكني زمين بده ، بد تر ازاون حاله منه

فكرنكني زمين بده ، من اززمينيا حالم بده

از آدما با نيرگاشون از دوستا بادشمنياشون

از مردمي كه فكرمي كنن مي بينن

نديده ها را اماكجاديدن

دلم ديگه اين روزا خريدارنداره

مثله سطل زباله است كه كسي باهاش كار نداره

اي كاش ديگه مي فهميديم

كه روزا مثله شبه ، شب شبه تار منه

كه داره روزاموفرو مي بره

كاش يه بار ديگه صبح مي شد

هوا ازصداي خروساپرمي شد

بيدارميشديم ازاين خواب لعنتي

تاكه شايدببينيم دگر باري

طلوعي از سوي دگري

 

                                                      ((حسين جانثاري))

 

 

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 28 مهر1384 11:39 توسط حسین |


 

اوني  كه  مي گفت   جونش   به   جونت    بنده

اگه    نباشي     جسمش     بي        تو      سرده

اوني  كه  مي گفت  اگه  نباشي  دائم  مي گريه

حالا رفته بين همه داره به گريه هات مي خنده

مي گه       عاشق      كيه      عاشقي       كشكه

گريه   چيه    بزن    براش    به    زيره    خنده

اما    اون    كه    مي گفت     عاشقي       كشكه

دلش  كويره  تو  قلبش  كسي  باشه   مي ميره

حواست    باشه    که   چشمت   چي    ميبينه

اگه           ديدي            نگاهش            غريبه

اگه        ديدي    كه    دلش    داره    مي فريبه

نخور  تو  فريبش  بدون  كه دروغه  تحريكش

بخند   به   حال   اون    اما  دل    ندي      بهش

هديه     كن    لبخند     تو    از   ته    دل  بهش

الا  اي رفيق آخر من بشنو  سخن زهمچون مني

كه ندارم   قصد   نصيحت   و  پند    و      اندرزي

   مبادا    كه     دل     بدي      به       هر        كسي

كه   نداره    هر    كسي     ؛     ارزش      دلواپسي

 

                                                                 ((حسين جا نثاري))

 

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 14 مهر1384 10:55 توسط حسین |


يك شعر تازه دارم ، شعري براي ديوار
 شعري براي بختك ، شعري براي آوار
 تا اين غبار مي مرد ، يك بار تا هميشه
 بايد كه مي نوشتم ، شعري براي رگبار
اين شهر واره زنده است ،‌اما بر آن مسلط
 روحي شبيه چيزي ،‌ چيزي شبيه مردار
 چيزي شبيه لعنت ،‌ چيزي شبيه نفرين
چيزي شبيه نكبت ،‌ چيزي شبيه ادبار
 در بين خواب و مرداب ، چشم و دهان گشوده است
 گمراهه هاي باطل ،‌بن بست هاي انكار
 تا مرز بي نهايت ، تصوير خستگي را
 تكرار مي كنند اين ،‌ آيينه هاي بيمار
 عشقت هواي تازه است ، در اين قفس كه دارد
 هر دفعه بوي تعليق ، هر لحظه رنگ تكرار
 از عشق اگر نگيرم ،‌ جان دوباره ،‌من نيز
 حل مي شوم در اينان اين جرم هاي بيزار
 بوي تو دارد اين باد ،‌وز هفت برج و بارو
 خواهد گذشت تا من ، همچون نسيم عيار

 

                                               (( حسين منزوی))

+ نوشته شده در سه شنبه 5 مهر1384 17:17 توسط حسین |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X


صفحه نخست
پست الکترونیک


پیوندهای روزانه

سایت مروارید سیاه

یاور همیشه مومن
آرشیو پیوندهای روزانه


نوشته های پیشین

اسفند 1386

بهمن 1386
فروردین 1386
دی 1385
آبان 1385
تیر 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384
مهر 1384
شهریور 1384



پیوندها

یاور همیشه مؤمن
وبلاگ داریوش اقبالی
وب سایت فرید زولاند
وب سایت داریوش اقبالی
اندوه جوان بودن
هزاران جلد کتاب فارس رایگان برای دانلود
دربه درهميشگي
در حسرت دیدار تو آواره ترینم
حصار سکوت
مسافر سرزمین هیچکس
آثار چاپ شده وچاپ نشده کارو
طرفداران داریوش
قالب های نایت اسکین


    تعداد بازديدها:

Design by : Night Skin